رنگ در رنگ و به هر رنگ هزارانش طیف
نغمه در نغمه، به هر نغمه به یاد یاران
قیژک کولی کوک است
دراین تنگی عصر
راست در پردهی اندوه و مقام باران
می زند بیکه نگاهی فکند بر چپ و راست
رفته از دست و درافتاده ز مستی از پای
قیژک کولی کوک است
در این تنگی عصر
رعد را عربده بگسسته ولی پیوسته قیژک کولی
در همهمهای
هایاهای، هایاهای
قیژک کولی در همهمهای هایاهای هایاهای
قیژک کولی کوک است
دراین تنگی عصر
پرده دیگر مکن و راه مگردان کولی
هم مگر همرهی زخمهی طوق تو کند
دلی از گریه سبکبار
در این تنگ غروب
رنگ در رنگ و به هر رنگ، هزارانش طیف
نغمه در نغمه
به هر نغمه، به هر نغمه به یاد یاران
قیژک کولی کوک است
دراین تنگی عصر
تصنیف: دکتر شفیعی کدکنی
اجرا: همایون شجریان
بغض بر گلو میآورد این تصنیف در این تنگی عصر. بند بند این تصنیف وصف حال این روزهاست. انگار شاعرش روزگاری مشابه را تجربه کرده بود که اینچنین هنرمندانه ثبتاش کرده. و به راستی که پدر و پسر در این روزهای تنهایی برای «ملت» چیزی کم نگذاشتند. این تصنیف را از طرف خودم تقدیم کردم به این 3 مرد و 3 مردی که هنوز بر سر حق مردم ایستادهاند: کروبی، موسوی و خاتمی و همه مردانی که مردانه ایستادهاند. قیژکشان همواره کوک باد!